CSO
CEMENTOWNIA STRZELCE OPOLSKIEMiejsca, o których rzadko się pisze, których istnienie jest pomijane, rzeczywistość istniejąca jednak absolutnie i niepodważalnie - obserwowana przez pisarzy, poetów czy rasowych fotografów.
Pełna akceptacja zastanej rzeczywistości, podniesienie jej do rangi sztuki, radość z własnych wielce osobistych obserwacji czynią z fotografii Dubiela trudną acz poetycką wizję, i należłoby przytoczyć tu słowa DŁrrenmatta, że "obserwacja to elementarny proces tworzenia poetyckiego". Obserwacja z pewnego dystansu, wyciszonego i pozbawionego rozedrganej emocji, z obiektywną percepcją i dążeniem do duchowego spokoju.
Fotografie, które "mówią nam o spokojnym uciszonym stanie umysłu artysty, wolne od podszeptów woli tak, że mógł kontemplować nieznaczące rzeczy tak obiektywnie, tak inteligentnie" (Schopenchauer).
Posługując się wspomnieniami czy jak Sławoj Dubiel fotografiami możemy przenieść się w inny świat, gdzie bez obaw nasza pamięć i wyobraźnia nadaje mu innych znaczeń i barwy. Stają się te fotografie szczególnym manifestem wobec życia i samej fotografii - są wyborem drogi prawdy a nie pozoru, drogi pełnej subtelnych metafor.
"Fotografie pretensjonalne" - pełne pokładów pamięci, formą, sposobem fotografowania, dotykające starych niemal magicznych fotograficznych rytuaów, gdzie w pełnym skupieniu dokonywało się obrazowanie tego, co jest i co pozostanie na zawsze – choś nigdy do końca nie określone i definiowane.
Marek Szyryk
© Sławoj Dubiel 2008
Projekt i wykonanie Pronetix